Ze komen getweeën aangehuppeld, een jongetje en een meisje, ik schat ze 7 en 5 jaar, geen ouder te bekennen. Niet dat dat moet. De stoep is breed, de buurt veilig en deze straat is eigenlijk altijd rustig, zeker voor Amsterdamse begrippen.  
‘Dag mevrouw de postbode,’ roepen ze.
‘Hoi,’ zeg ik.
Ze stoppen op gepaste afstand en kijken me aan. Ik leun op het handvat van mijn postkar en wacht op wat gaat komen. Hij wil iets, ik zie het aan hem, hij bijt zachtjes op zijn lip, neemt een besluit.  
‘Mag ik de kar een stukje duwen?’ vraagt hij.
Normaal zou dat mogen, zeker na zo’n keurige vraag. Nu weet ik het zo net nog niet. Deze kleine jongen heeft namelijk een glanzende snotsnor op de bovenlip. De perfecte locatie voor een coronafestival van uitgelaten virussen. Zolang ze daar onder die neus orgieën is er niet zoveel aan de hand – zo te zien heeft hij nergens last van. Maar geef ze een kans en ze maken massaal “De Grote Sprong Voorwaarts”. 
‘Nee, dat mag je niet,’ zeg ik beslist. Ze zwijgen, verontwaardiging tekent zijn bolle toet.  ‘Weet je waarom niet?’ vervolg ik.
‘Co-ro-na,’ zingzegt het meisje.
‘Ja, vanwege corona.’
Hij knijpt zijn ogen samen: ‘Maar eh… die kar is helemaal niet van u.’
‘Klopt.’
‘Er zijn ook andere postbodes die die kar duwen.’ 
‘Klopt ook. Daarom maak ik het handvat van de kar eerst schoon met een desinfecterend doekje, voor ik het vastpak en ermee op pad ga.’
Hij kijkt ongelovig.
‘En aangezien ik die doekjes niet bij me heb, kan ik dat nu niet doen. Dus kan ik jou de kar niet laten duwen.’
Hij zegt niks.
‘Als dit allemaal voorbij is, mag je een keer duwen. Echt waar.’
Het zwakt mijn weigering ietwat af, is voor nu afdoende. Maar of hij me gelooft… ik ben het namelijk vergeten vandaag, het handvat schoonmaken, misschien zag hij het aan me. Als leugenaar ben ik niet veel soeps. En hij is een slimme snotneus. 

Terug op het depot was ik mijn handen zo goed en zo kwaad als dat kan met het laatste restje zeep uit het pompje en scheur een stuk papier van de keukenrol om ze mee af te drogen. Een voorlopige voorziening, tot de door onze teamleider bestelde dispensers arriveren. Op het aanrecht ligt ook een pak doekjes voor de reiniging van babybilletjes. Best opmerkelijk in deze omgeving. Krijgen postkarren vast heerlijk zachte handvatten van.